ADHD. Ogarnij chaos, odzyskaj kontrolę - Nikki Kinzer, Pete D. Wright

Na polskim rynku pojawia się coraz więcej książek dotyczących ADHD. I bardzo dobrze, bo potrzeba nam informacji jak działają osoby z zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi. Wydaje mi się, że zagadnienie to u dzieci, szczególnie chłopców jest już szeroko omówione i poznane. „Odkrywamy” teraz zachowania deficytu uwagi u dziewczynek, które są odmienne niż u chłopców. Warto też pamiętać, że objawy, które pojawiają się u dzieci w wieku

przedszkolnym, utrzymują się aż u 60% osób dorosłych. To nie jest coś z czego wszyscy wyrastają. U osób dorosłych na pierwszy plan wysuwa się wewnętrzny niepokój, problemy z organizacją i planowaniem, ale także zapominanie o terminach (także tych ważnych) czy fakcie gdzie odłożono dany przedmiot.

I tu pojawiają się oni – Niki Kinzer oraz Pete Wright. Autorzy wspólnie tworzą podcast Taking Control: The ADHD Podcast. (Czy znam? Nie, ale po przeczytaniu książki chętnie sprawdzę, co jeszcze mają do przekazania w tym, tak obszernym, temacie.) Niki Kinzer zebrała swoje doświadczenia w pracy coacha, matki dziewczynki z ADHD i stworzyła publikację o tym jak osoby dorosłe mogą stworzyć swój kompletny system planowania. I co ważne – bez zmieniania siebie, a z wykorzystaniem i uwzględnieniem wszystkich cech osoby pobudzonej psychoruchowo. Bo nie zapominajmy osoby z ADHD są bardzo kreatywne, myślą nieszablonowo - to o nich się mówi, że mają milion pomysłów na minutę. Są ciekawe świata i poznawania nowych tematów, dużo łatwiej podejmują wyzwania. Ale też dużo szybciej rezygnują z długoplanowych działań.

Autorzy od pierwszych stron podkreślają, że nie będą nikogo naprawiać (jakby ktokolwiek mógł), ale są po to by wspierać. Niki Kinzer oraz Pete Wright wiedzą, że ADHD to odmienny sposób funkcjonowania. Odmiennym, ale nie zły. Inny. Warto, go poznać, zrozumieć, by wtedy bo można go przekuć na swój atut.

Publikacja jest dobrze przemyślana i skonstruowana. Po krótkim wprowadzeniu w temat i nakreśleniu jak korzystać z informacji w niej zawartych, autorzy przez kolejne rozdziały prowadzą Czytelnika niemal za rękę przez zagadnienia związane z planowaniem, pracą nad uwagą i koncentracją oraz także ustaleniem priorytetów – które prace są najważniejsze, na co trzeba zwrócić uwagę i kiedy działać z większą starannością. Niki Kinzer oraz Pete Wright nie narzucają jednego idealnego systemu, który powinni podjąć borykający się z deficytem uwagi. Przekazują w swej książce bardzo elastyczną propozycję - narzędzia, które można dostosowywać do własnych, unikalnych potrzeb. I to jest strzał w dziesiątkę, jeśli chodzi o publikacje stricto poradnikowe – indywidualne, humanistyczne podejście, oraz brak sztywnych zasad. Książka zawiera także zastawy ćwiczeń, które są uzupełnieniem treści i pomagają wdrożyć nowe nawyki przy planowaniu.

Plusem publikacji Niki Kinzer oraz Pete Wright jest także przystępny i prosty język oraz, co już wspomniała, wspierający styl prowadzenia narracji.

Książkę oceniam bardzo pozytywnie – jest największą wartością oprócz zaproponowania nowych strategii planowania działań jest nacisk, że ADHD to potencjał. To walor, który pozwala rozwijać skrzydła, a nie, jak w wielu publikacjach, ograniczenie w dobrym i spokojnym życiu.

Szeptun - Tomasz Betcher

Zdarza mi się przeczytać książkę, być zachwyconą i...nie wiedzieć, co o niej powiedzieć. Bo samo słowo "dobra" nie jest w stanie zawrzeć wszystkich emocji, jakie we w mnie wywołała.

A zaczynała się tak lekko...

Julka mieszka na Pomorzu, pracuje, wychowuje dwójkę dzieci. Mąż pracuje za granicą, dość rzadko się kontaktują, czego nasza bohaterka stara się nie zauważać. Gdy nadchodzą wakacje, dzięki rodzicom, wyjeżdża w Beskidy. Wypoczynek ma być połączony z wizytą u uzdrowiciela, który mógłby pomóc jej synowi. Na miejscu okazuje się, że miejscowy znachor nie żyje, a ośrodek, w którym rodzina miała się zatrzymać od dawna nie widział gości. A na domiar złego samochód ulega zaskakującemu "wypadkowi". Z pomocą przychodzi Waldek, wnuk uzdrowiciela. 

Mężczyzna nie narzuca się, jest uprzejmy i gościnny. Ma w sobie dużo spokoju i opanowania, które pozwala Julii na okazanie mu zaufania. Koniec końców rodzina zostaje u gospodarza, a z każdym dniem coraz mocniej nawiązuje się między nimi nić sympatii, która pozwala każdemu z nich spojrzeć na swoje problemy z innej perspektywy. 

Myślę, że takiej książki teraz potrzebowałam. Nie przesłodzonej opowieści mówiącej, że wystarczy wyjechać i wszystko się ułoży. Odczuwałam brak powieści pokazującej, że życie bywa trudne, niesprawiedliwe a ludzie mogą nas krzywdzić, ale że tylko od nas zależy co z tym dalej zrobimy. Że to my sami musimy podjąć jakąś decyzję, wprowadzić "zmianę" w życiu, by coś mogło ruszyć dalej. I nikt, niestety, nie da nam gwarancji, że zawsze będzie to ruch w stronę czegoś lepszego.

To było moje pierwsze spotkanie z Autorem i jego twórczością. Spodziewałam się lekkiej obyczajówki (ach, te zwodnicze opisy z okładek), a dostałam w ręce świetnie napisaną opowieść poruszającą ważne tematy społeczne - samotność, zdradę, wykluczenie czy przemoc. Tematy, których staramy się unikać, gdy nas samych nie dotykają, bo bywają bolesne czy krępujące. Tomasz Betcher w subtelny sposób je opisuje, ale także potrafi mocno zagrać na naszych uczuciach, "sprzedać" mądry przekaz, a to wszystko okrasić szczyptą humoru. Wielki plus dla Autora za wplecenie w prowadzoną narrację historii regionu oraz zwyczajów romskich.

Książka zmusza do zastanowienia się nad tym jak oceniamy innych, jak nasze zachowanie wpływa na budowanie relacji społecznych, ale także do refleksji co ważne jest w życiu każdego z nas.

P.S. Trochę uzdrowicielskich mocy się pojawiło... Zresztą sprawdźcie sami. 

Dziękuję Wydawnictwu Mięta za egzemplarz recenzencki, gdyż w magiczny sposób potrafią dobrać książki do mojego nastroju. 

Obiekty głębokiego nieba - Jakub Małecki

Powieść Jakuba Małeckiego jest dla mnie odpowiedzią na książkę „Do perfekcji” Vincenzo Latronico, którą już polecałam, a która poruszała temat budowania relacji we współczesnym świecie z wyidealizowanymi standardami z instagrama. Pokazywała jak żyją obecni trzydziestolatkowie, ale w moim odczuciu nadal była nieco „obca” na naszym rynku. W powieści „Obiekty głębokiego nieba” mamy do czynienia z bohaterami, z którymi możemy bez problemu się identyfikować. Autor pokazuje świat, który każdy z nas może znać – bohaterowie, pochodzą z małego miasteczka, a swoją pracą budują swoje dorosłe życie. Historia Janka i Igi pokazuje jak nasze wybory, poszukiwanie szczęścia, ciągły bieg za nowym, lepszym życiem wpływa na nas samych, na nasze relacje i w konsekwencji jak jedna decyzja może zmienić cały nasz świat (lub naszego wyobrażenie o nim). Nie jest to jednak powieść ze szczęśliwym zakończeniem. 

Autor w typowy dla siebie sposób pokazuje nam, że małe rzeczy, drobiazgi, wydawało by się nic nie znaczące sytuacje mogą odmienić nasze spojrzenie na nas samych, zmienić nastawienie do życia. Zwykłe zaparzenie herbaty daje wytchnienie ale i nadzieję, że wszystko ulega przemianom. Lepszym lub gorszym. Ale to od nas samych zależy jak do nich podejdziemy.

Warto poznać tą niespieszną opowieść o życiu i konsekwencjach podejmowanych decyzji.

Wszystko mam bardziej - Jacek Hołub

 Jacek Hołub po raz kolejny raz potwierdza, że jest mistrzem reportażu. Z dużą wrażliwością, ale i otwartością na drugiego człowieka pokazuje nam świat osób w spektrum autyzmu. „Oprowadza” nas po codziennym życiu osób neuroróżnorodnych. Nie tłumaczy, nie narzuca osądów. Pozwala czytelnikowi zobaczyć, usłyszeć i poczuć, by sam mógł zrozumieć jak osoby z autyzmem mogą odczuwać otoczenie, ludzi, zapachy, dźwięki natężenie światła czy smaki. To historie ludzi, którzy kochają, uczą się, tęsknią, spełniają się w swoich pasjach. To opowieści o osobach, które odczuwają świat „bardziej”. Brak tu uniwersalizmu. Autor z dużym wyczuciem i szacunkiem do każdego rozmówcy, ukazuje nam czytelnikom, że każda osoba udzielająca wywiadu jest indywidualnym bytem, jedynym w swoim rodzaju.

To nie autyzm jest problemem, tylko nasz krytyczny stosunek do osób i zachowań, które nie mieszczą się w narzuconych przez nas samych normach. A przecież wystarczy przestrzeń... bez oceniania, analiz, komentowania. Wystarczy, tylko lub aż, okazać szacunek i zrozumienie, by każdy z nas mógł być w pełni sobą.

Jeśli masz ochotę na dobry reportaż, sprawdź co proponuje  Wydawnictwo Czarne.

Come Prima - Alfred (Lionel Papagalli)

Jest rok 1958. Fabio przegrywa kolejną walkę w ringu. Wierzyciele zaczynają się upominać o spłatę długów. Nagle pojawia się młodszy brat z urną z prochami ojca. Giovanni namawia brata na powrót do domu – trzeba dokonać pochówku, załatwić formalności i podzielić spadek. Dwaj bracia mają różne spojrzenia na przeszłość. Długa podróż naznaczona jest kłótniami i milczeniem. Trudne rozmowy, pretensje i niedomówienia stopniowo odkrywają trudne rodzinne relacje i tajemnice, których konsekwencje ciągną się po dziś dzień.

Trudna historia Włoch ukazana poprzez pryzmat zwariowanej sytuacji jednej rodziny.

Bardzo dobry komiks poruszający temat relacji rodzinnych – przebaczenia, pogodzenia się ze sobą oraz członkami rodziny, wzięcia odpowiedzialności za swe czyny, rezygnacja z ucieczki by podjąć walkę o to co najważniejsze w życiu – rodzinę.

Cierpliwy pies - Paweł Paradowski

Autor zabiera nas w podróż do Afryki, by ukazać trudy branży architektoniczno-budowlanej. Bazując na własnych doświadczeniach ukazuje nam obraz współczesnej Afryki Zachodniej oraz jej mieszkańców z ich marzeniami i oczekiwaniami.

Komiks zawiera w sobie opowieść o życiu młodej kobiety. Historia ta w mocny i rzeczowy sposób ukazuje trudną i zawiłą historię państw afrykańskich a także tragiczną sytuację dziewczynek, szczególnie z biednych rodzin.

Nie do końca rozumiem pomysł autora na zaprezentowaną w komiksie historię. Ale jako debiut oceniam publikację na 4.

Szepty Mokoszy - Sylwia Błach, Wojciech Chmielarz, Natalia Dziadura, Agata Kasiak, Marta Krajewska, Magdalena Krauze, Martyna Ludwig, Marcin Bartosz Łukasiewicz, Aleksandra Maciejowska, Katarzyna Berenika Miszczuk, Franciszek M. Piątkowski, E. Raj, Katarzyna Wierzbicka, Karolina Żuk-Wieczorkiewicz.

„Szepty Mokoszy” to zbiór opowiadań, które łączą w sobie klimat słowiańskich wierzeń, a także erotyczne zabarwienie sugerowane przez tytuł (Mokosz to bogini płodności). Sama zmysłowość nie dominuje w fabule, raczej ją dopełnia. Opowiadania nie są równe. Mają lekką formę. Każda autorka czy autor miało swój pomysł na nawiązania do mitologii słowiańskiej. Mnie, z racji miłości do gór, chyba najbardziej ujęło opowiadanie „Pomiędzy” Karoliny Żuk-Wieczorkiewicz. Miło też było wrócić, do lubianej przeze mnie serii „Kwiat paproci” Katarzyny Bereniki Miszczuk i spotkać Gosie i Mieszka na urlopie.

Lektura nie wymagająca, acz umilająca wieczór. Lub dwa.

Borgia (1. Krew dla papieża; 2. Władza i grzech; 3. Płomienie stosu; 4. Wszystko marność) - Alejandro Jodorowsky, Milo Manara

Borgia to zbiór czterech tomów komiksów dwóch gigantów powieści graficznych - scenarzysty Alexandro Jodorowsky'ego oraz rysownika Milo Manary. Cykl skupia się na postaci Rodriga Borgii, który uznawany jest za protoplastę włoskiej mafii. Hiszpański kardynał już przed śmiercią papieża Innocentego VIII miał szerokie wpływy. W momencie śmierci głowy kościoła i przystąpienia do konklawe, w pełni przejął kontrolę polityczną, gospodarczą, a także kościelną w Italii końca XV wieku. Borgia został wybrany na papieża i przyjął imię Aleksander VI. Dzięki łapówkom, obsadzaniu wysokich stanowisk członkami rodziny, kupczeniem sakramentami stał się jednym z najbardziej wpływowych ludzi Europy.

Powieść graficzna, choć mocno czerpie z historycznych źródeł jest jednak fikcją literacką. Autor scenariusza postarał się, by życie tej postaci przedstawione było jako krwawy kryminał, pełen wątków politycznych i walki o władzę. Natomiast ilustracje włoskiego artysty świetnie oddają ówczesną architekturę i modę.

Ten nieszablonowy komiks dedykowany jest osobom dorosłym.

Rok Zero - Frenk Meeuwsen

Mocno dojrzały mężczyzna Frenk odrzuca pragnienie posiadania dziecka. Jego życie, które dzieli z młodszą partnerką Zazą wymusza na nim rewizję tych pragnień. Bo choć był już w wielu związkach nigdy nie czuł potrzeby powiększenia rodziny o małego potomka. Ale wizja posiadania dziecka właśnie z Zazą wciąż zajmuje jego myśli.

Powieść graficzna ma wymiar autobiograficzny, gdyż Frenk Meeuwsen – holenderski rysownik, opisuje w nim swój skrawek życia. Rok Zero to czas od momentu zmiany nastawienia, poprzez wizję posiadania dziecka, ciążę oraz pierwsze chwile z maleństwem. To bardzo intymna i delikatna opowieść o dojrzewaniu do powiększenia rodziny, partnerstwie oraz pierwszych krokach w ojcostwie.

Pralnia serc Marigold - Jungeun Yun

Zapraszamy do Pralni serc Marigold. Właścicielka Ji-eun serwuje swym gościom kojącą duszę i serce herbatę. A ci zwierzają się jej ze swoich smutków, ran i zadr w sercu. Ji-eun ma na to sposób – magiczne pranie, które wymazuje z pamięci smutne i niechciane wspomnienia. Każda z osób odwiedzających to miejsce i podejmujących decyzje o „spraniu” z serc smutków, i doznaje pewnego oczyszczenia, które pomaga im rozpocząć nowe, lepsze życie.

To kolejna z powieści otulających nasze serca, dająca radość i nadzieję. Tu, dzięki realizmowi magicznemu, dzieją się cuda nie tylko w sercach, ale i życiach bohaterów odwiedzających Pralnię serc. Autorka miała fajny pomysł, na ukazanie jak idąc przez życie powinniśmy odrzucić stare smutki i traumy, by móc się dalej rozwijać i cieszyć każdą nadchodzącą chwilą. Jednak mimo ciekawego wątku głównego, powieść wydała mi się niepotrzebnie „przegadana”, umęczyły mnie ciągłe tłumaczenia o zasadach działania magii prania.

Traum - Tomas Motala

Traum to zbiór komiksów czeskiego rysownika – Tomasa Motala. Płód to post apokaliptyczna opowieść o obcym, która wzbudza w czytelniku niepokój. Komiks Stopka przedstawia zmagania pisarza z brakiem weny na stworzenie dzieła monumentalnego, a Huragan Manekin przybliża nam losy wokalisty metalowej kapeli. A każdy kolejny pokazuje upadek ludzkości...

Komiksy ułożone są według lat powstania. Od strony graficznej jestem zachwycona. Treściowo… nie wiem co powiedzieć. Nie mój klimat, ale cały czas zajmują moje myśli, zmuszają do zastanowienia się nad życiem, decyzjami, które podejmujemy i… wolnością.

To moje pierwsze spotkanie z czeskim komiksem dla dorosłych. Nie przypominam sobie, żebym wcześniej miała okazja do poznania artystów z tego, tak by się zdawało, bliskiego kręgu kulturowego. Bliskiego, ale podejście do opowiadania historii mają dość mroczne.

Otchłań zapomnienia - Paco Roca, Rodrigo Terrasa

Są takie wydawnictwa i tacy Autorzy, którzy są marką samą w sobie. Wiesz, że każdy kolejny projekt będzie wart poznania. I tak jest w przypadku Wydawnictwa Kultura Gniewu i „mojego” ukochanego hiszpańskiego twórcy Paco Roca. Tym razem iberyjski rysownik wraz z dziennikarzem Rodrigo Terrada sięgnęli po trudny temat – zbrodnie reżimu Franco.

Duet ten stworzył monografię działań Josefy Celdy – córki walczącej o pamięć ojca i zorganizowanie dla niego godnego pochówku. Pepita, mimo uchwalonej w 2007 roku „Ustawy o pamięci narodowej”, natrafiała na biurokratyczny opór, odmawiano jej uczczenia pamięci ojca oraz pochowania go w rodzinnym grobie. Po wieloletniej batalii uzyskuje zgodę na rozpoczęcie poszukiwań ciała ojca. Jednak to, co znajdą archeologowie na cmentarzu w Paternie, zadziwi całą Hiszpanię. Wątek Pepicy, ale i grabarza Leóncia Badíi Navarry, który próbował zachować pamięć o pogrzebanych osobach, został wzbogacony o nawiązania

do kultury antycznej oraz obrzędach i zwyczajach pogrzebowych.

Komiks ma jednak szerszy wymiar – to świadectwo pamięci o ofiarach tysięcy Hiszpanów, którzy spoczywają w masowych grobach. To niesłabnąca, mimo upływu lat, potrzeba wyjaśnienia okoliczności ich śmierci i rozliczenia się z historią i politycznymi potyczkami rozgrywającymi się na tych terenach w latach czterdziestych XX wieku.

Mocna, emocjonalna, poruszająca, ale i lekko prowokująca praca graficzno-historyczna, która ukazuje losy rodzin pomordowanych rewolucjonistów. To kawałek historii podany w przystępny, ale nietypowy sposób (bo jako powieść graficzna) jest świetnym wstępem do poznania skomplikowanej przeszłości Hiszpanii.

Usypianka - Karolina Głogowska

Matylda i i jej córka Hela otrzymują w spadku, po dalekiej krewnej, dom przy tryfcie. Matylda planuje urządzić w nim wymarzoną agroturystykę, by móc pokazać przyjezdnym uroki Kociewa i pobliskich Borów Tucholskich. Wystarczy tylko remont i... Niestety wszystko sprzysięga się przeciwko niej - sąsiedzi knują, remont idzie opornie, goście przybywają, ale niestety tacy nieproszeni. A Hela miewa dziwne sny. Nic nikomu nie mówi, ale dom ujawnia przed nią swe tajemnice. Kiedy jednak Matylda zaczyna dziwnie się zachowywać, Helcia nabiera podejrzeń, że dom ma także wpływ i na nią.

Czy dziewczyna rozwikła zagadkę domu i korzeni swej rodziny?

"Usypianka" jest drugą częścią przygód Heli i jej rodziny w pięknych krajobrazach Kociewa. Autorka łączy tu powieść obyczajową z wątkami historii dwudziestego wieku oraz regionalnymi wierzeniami. Elementem wzbogacającymi powieść jest także wprowadzenie gwary tego regionu. Powieść powoli, strona za stroną ujawnia nam historię odziedziczonego przez bohaterki domu, ale także trudną historię regionu zamieszkałego, po sąsiedzku, przez Polaków i Niemców.

Nie puszczaj mojej dłoni - Michel Bussi, Fred Duval

Liane i Martial Bellinowie wraz z córeczką Sofą cieszą się urokami tropikalnej wyspy Reunion. Jednak szczęście rodziny jest ulotne... Liane w tajemniczych okolicznościach znika z pokoju hotelowego. Czy to porwanie, ucieczka od męża, a może próba zabójstwa? Policja szybka zaczyna podejrzewać Martiala. Mężczyzna z panice, ucieka wraz z córeczką.

Czy jest to przyznanie się do winy? A może za sprawą zniknięcia Liane Bellion kryje się coś więcej?

Dynamiczna akcja, pełna zwrotów i wychodzących na jaw mrocznych tajemnic z przeszłości „opowiedziana” jest barwnymi, ciepłymi kadrami. „Nie puszczaj mojej dłoni” to dobrze skonstruowany kryminał w świetnej oprawie graficznej.

Czarne nenufary - Fred Duval, Michel Bussi, Didier Cassegrain

Zapraszam do Giverny, miasteczka w którym Claude Monet spędził ostatnie lata swego życia. Miasteczka, które przemieniło się w skansen w imię pamięci o artyście. Miasteczka, które ma swoje mroczne sekrety…

Są tu także i one – trzy kobiety z małego malowniczego zakątka. Młoda utalentowana malarsko dziewczynka, ponętna nauczycielka kochająca sztukę i staruszka, która wie sporo o mieścinie i jej mieszkańcach. Gdy w rzece zostaje odnalezione ciało, nie ma żadnych wątpliwości, że doszło do morderstwa, a spokojna i senna mieścina zaczyna ujawniać swe tajemnice. Młody inspektor Laurenc Serenac powoli odkrywa coraz bardziej skomplikowane powiązania pomiędzy mieszkańcami. Czy uda mu się rozwikłać śledztwo? Co z tym wszystkim wspólnego mają trzy kobiety i obraz „Czarne nenufary”.

Zakończenie zaskakuje.

Komiks jest adaptacją powieści kryminalnej Michaela Bussiego, który w sposób subtelny, ale i z malarską precyzją oddaje uroki miasteczka Claude'a Monet'a. Kadry powieści graficznej inspirowane są impresjonizmem – pierwsze skrzypce grają tu przygaszone zielenie, żółcie i błękity. Od strony graficzne majstersztyk. Sama akcja jest wartka, dynamiczna i zaskakująca.

Zawsze mam pewne obawy, jeśli chodzi o adaptacje graficzne powieści czy dzieł klasyki, ale tu autorzy spisali się na medal. Fani kryminału, ale i sztuki będą zachwyceni.