Słuchajcie dziewczyny! - Katja Klengel

Lubię czytać o silnych kobietach. Silnych i mądrych. Takich, które coś przeżyły, coś próbowały zmienić, osiągnąć... I lubię też komiksy. A tu mam wszystko w pakiecie.

Autorka zadaje pytania... Ani łatwe ani trudne, ale zawsze pomijane, bo są krępujące. Tak ukształtowało nas środowisko, społeczeństwo, że unikamy tych pytań i odpowiedzi na nie. Czy musimy wstydzić włosów na nogach (i innych też)? Jak nazwać nasze narządy płciowe? Czy słowo "srom" jest gorsze do wymówienia niż imię Sam-Wiesz-Kogo? I czemu uczymy się tylko o bohaterach płci męskiej? A gdzie są kobiety? I te wszystkie stereotypy o płci... Może wreszcie czas z nimi skończyć?

Publikacja jest wydana w małym formacie - akurat do torebki ;) W odcieniach bieli i różu, bo dla kobiet. Katja Klengel próbuje odpowiedzieć na pytania podając konkretne sytuacje ze swego życia. Odnosi się także do szeroko rozumianej popkultury - filmu, książek i mangi. Do elementów otaczającego nas świata, który walczy z wciąż istniejącymi stereotypami dotyczącymi płci. 

Katja Klengel stworzyła autobiograficzny komiks o odkrywaniu swojej kobiecości, wspólnych z innymi kobietami rozmowach o ciele i fizjologii. To dobry komiks. Porusza ważne tematy, takie jak walka o siebie, o prawa kobiet, szanowanie siebie i swojego ciała. Pada tam słowo "ciałopozytywność", które świetnie oddaje miłość i szacunek do swojego ciała. Wszystko podane jest w lekkiej formie, czasami ironicznej. Do mnie trafia ten typ żartów, to mój klimat.Spodziewałam się jednak publikacji, która powali mnie na kolana. Chociaż...

Mężczyźni objaśniają mi świat - Rebecca Solnit

Zbiór błyskotliwych tekstów amerykańskiej feministki i historyczki, który zaczyna się niewinnie. Można by nawet rzec, że humorystycznie. Podczas przyjęcia jego gospodarz objaśnia nieczytaną (ale wartą poznania) książkę jej autorce. Nie słucha innej kobiety, że właśnie rozmawia z ekspertką w danej dziedzinie. Taki żart sytuacyjny, ale Rebeka Solnit zwraca naszą uwagę, że to taki symboliczny przejaw przemocy. Mężczyzna nie docenia kobiety, nie słucha jej, uważa że nie ma wiedzy... nie poznawszy rozmówczyni. 

W krótkich tekstach pokazano świat zdominowany przez mężczyzn i podporządkowany ich opiniom. Gdzie słowa mężczyzn to prawda absolutna, a kobiece... cóż... histeria i marudzenie. 

Autorka publikacja przywołuje dane statystyczne, polemizuje z innymi eseistkami - Susan Sontag i Virginią Woolf.

Liczyłam na ostre feministyczne teksty, a dostałam inteligentną dogłębną analizę społeczno-kulturową. Bez napinki, stygmatyzacji płci, ale z lekkością i na codziennych przykładach. Małymi kroczkami ukazując ważny temat, który mam wrażenie zmienia się na lepsze na przestrzeni lat. Choć to i tak początek drogi do pełnego równouprawnienia, które musi też pojawić się w naszych kobiecych głowach i sercach - bo nie zawsze musimy być grzeczne i miłe, ale zawsze powinniśmy wierzyć w siebie i swoją siłę. I w swoich sióstr.

Majstersztyk.

Tramwajarka i inne matki PRL - Piotr Wawrzeniuk, Dorota Wojciechowska - Danek

Moim postanowieniem Targowym jest, że zawsze zaglądam na stoiska wydawnictw niszowych. Szczególne ciepłe uczucia mam dla pani Dominiki z Poławiaczy Pereł - obiecałam sobie, że zawsze coś zakupię z nowej oferty. Nie inaczej było i tym razem. 

Jestem zaintrygowana serią Pilotka, w której prezentowanych jest dwanaście zawodów. Niby nic, są to jednak profesje kojarzone głównie z mężczyznami, a tu wykonują je kobiety. Nazwy zawodów są pięknie odmieniane. 

 

Tramwajarka i inne matki PRL została wydana by uczcić trzydziestolecie upadku PRL. Jest też edycją limitowaną, każdy egzemplarz ma swój numer jako "towar reglamentowany". W przeciwieństwie do poprzednich części serii to ma zakorzenienie historyczne i skierowana jest do nastoletniego czytelnika. 

Treściowo książka zawiera podział na cztery etapy trwania Polski Ludowej - stalinizm, okres rządów Gomułki oraz Gierka, aż do "Solidarności". W każdej z tych epok kobiety pracują i odkrywają swą siłę. 

Publikacja zawiera cudowne ilustracje nawiązujące do minionej epoki. 

Emocjonalna, feministyczna, historyczna oraz ironiczna publikacja dla dużych i mniejszych Czytelników. Coś, co warto mieć na półce.  

Świat sprzed #MeToo - Agnès Grossmann

Wahałam się nad wypożyczeniem tej publikacji z biblioteki. Tematycznie mnie ciągnęło, ale forma wydawała mi się zbyt lekka. 
Książka zawiera sto (!) scen szowinistycznego traktowania kobiet. Są to sceny z kina, reklam, komiksów a nawet bajek. Obraz kultury masowej, dostępnej każdemu z nas jest porażający. To coś co kształtuje nas wszystkich, wtłacza nam w głowę brak szacunku do kobiet, ich przedmiotowe traktowanie i seksualizację ich jako przedmiot nie podmiot w relacji damsko-męskiej. 

Akcja #MeToo miało wielki oddźwięk w świecie. Coś się ruszyło, zmieniło. Jednak tych negatywnych obrazów jest pełno. Musimy podjąć sprzeciw. My kobiety. Aby z kultury masowej zniknął taki sposób myślenia o naszej płci.
Publikacja jest bardzo dobra -  ukazuje mechanizmy obyczajowe i kulturowe, które doprowadziły do powstania męskiego samca zdobywcy, seksualnego drapieżcy. Liczącego się tylko wtedy, gdy rządzi... światem i kobietami. 

 

Walka kobiet. 150 lat bitwy o wolność, równość i siostrzeństwo - Jenny Jordahl, Marta Breen

Feminizm, emancypacja to trudne tematy. Wydawało mi się, że forma komiksowa tego nie udźwignie, będzie płasko i bez wyrazu. Ale zostałam pozytywnie zaskoczona. Kobiecy duet - Marta Breen oraz Jenny Jordahl, wykonały kawał dobrej roboty.

150 lat bohaterskich, odważnych działań kobiet przeniesionych na karty komiksu. Autorki przypominają ważne postacie. Pierwsze próby walki o prawa wyborcze, pokrywające się z walką o równość niezależnie od koloru skóry czy wyznawanej religii. Walka, nas kobiet o możliwość zarobkowania i samostanowienia o sobie i swoim ciele. To nie są tematy, które wygrałyśmy. To tematy o które dalej walczymy w Polsce, na Bliskim Wschodzie, tuż za ścianą...

Dobry komiks. Prosta kreska, podstawowe kolory - czerń, czerwień, biel, błękit, żółty, zielony. Publikacja podzielona na konkretne tematy. pokazuje sytuacje kobiet na całym świecie przez ostatnie 150 lat. Myślicie, że dużo się zmieniło w tym czasie?

Wart przeczytania i polecania. Każdemu, bo feminizm to nie tylko sprawa kobiet.

Egaliterra - Joanna Olech, Edgar Bąk

Równość. Tolerancja. Wolność. Znamy te pojęcia. Wydaje nam się, że wszyscy je stosują, odmieniają przez przypadki, żyją według nich. 

Niestety nie ma takiego idealnego świata...

W publikacji Joanny Olech (świetny tekst) oraz Edgara Bąka (cudowne ilustracje-plakaty) poznajemy Misie żyjące w państwie Egalitanii. Niebieskie Misie opowiadają o równości, ważności każdej jednostki w społeczeństwie i poszanowaniu jej praw. widzimy mównice, teczki - różne atrybuty władzy. Mamy też różowe Misie - panie domu z dzieckiem na ręku i masą obowiązków. Nie mają szans na wielką karierę. Wystarczy im zapewnienie o równości. Ale czy na pewno...?

Mocna lektura dla dorosłych i nie-dorosłych też.

A ja nie chcę być księżniczką - Grzegorz Kasdepke, Emilia Dziubak

Ostatnimi czasy na fali gender i walki o bycie wolną i niezależną kobietą/ dziewczynką powstaje wiele książek i publikacji, dla dorosłych oraz dzieci. I bardzo dobrze. Ale ja ciut przewrotnie chciałam zaprezentować moją ukochaną książkę sprzed czterech lat.

Marysia nie chce być księżniczką. I ja się jej nie dziwie. Bo kto chciałby siedzieć w wieży i czekać... czekać na rycerza i wybawcę. Kto chciały tyle czasu pozostawać w jednym miejscu i się nudzić? Przecież lepsze są przygody. Dziewczynka wykorzystuje historie o księżniczkach by na ich kanwie wcielać się w inne role. Dużym powodzeniem cieszy się smok, który głośno ryczy oraz kupa kości... A co na to rodzina? W pierwszej chwili patrzą sceptycznie, ale koniec końców dają się wciągnąć do zabawy.

Historia jest dość prosta i krótka ale zabawna oraz wciągająca. Autor przewrotnie podchodzi do stereotypowych ról, przez co książka zyskuje na wartości. A ilustracje Emilii Dziubak to majstersztyk.

Energia kobiet - Grażyna Borkowska, Agnieszka Kublik, Monika Chodyra

Zaintrygował mnie tytuł książki. Liczyłam na fale feminizmu skapującą z każdej strony. Ale nie wyprzedzajmy faktów...

Publikacja zawiera wywiady z kobietami znanymi, ważnymi, cenionymi. W założeniu miały one nam chyba naświetlić jak radzą sobie z życiem i przeciwnościami losu, ale także zwykłym organizowaniem swojego życia. Dużo tu mowy o kreatywności, akceptacji, zrozumieniu siebie i drugiego człowieka oraz oczywiście o energii. 

 

Książka zapowiadała się świetnie, ale... niestety nie jest ona dla mnie. Za dużo tu coachingu, poza tym skierowana jest do kobiet z klasy średniej, ot takich co to zwykła egzystencja dnia codziennego nie spędza im snu z powiek.

Książkę warto przejrzeć, ale ja nie odnalazłam w niej niczego, co spowodowało by u mnie zmiany lub zachęciło do nich.

Dziewczyny mają moc. Chcemy być sobą - Kate T. Parker

Nie wiedziałam czego spodziewać się po tej książce. Myślałam, że będzie to pozycja skierowana do młodzieży. Ale książka trafiła do działu fotografii. Zaskoczeni? Ja też...

Otworzyłam jednak książkę i zostałam... wciągnięta w świat silnych, mądrych i pewnych siebie nastolatek. 
Książkę mamy podzieloną na kilka tematycznych rozdziałów. Na każdej stronie piękne fotografie dziewczyn, nastolatek, kobiet, dziewuch... tych, które mają siłę łamać stereotypy, walczyć o swoje, być kim chcą. Plejada sportsmenek (między innymi baletnice, biegaczki, pływaczki), lekarki, artystki. ale także przyjaciółki, córki, siostry. Mamy tu ważny przekaz, że bycie dziewczyną (kobietą) nie ogranicza, to nie płeć nas ogranicza, tylko nasze myślenie. Książka daje wiarę w siebie i swoje możliwości. Pobudza nas czytelniczki do działania, walki o siebie i swoje marzenia.

Bardzo ważna pozycja na polskim (i nie tylko) rynku.

Tupeciary. O kobietach, które robią, co chcą - Penelope Bagieu

Poszukuje książek o silnych, mądrych kobietach. Walczących o siebie, o ważne sprawy, o kraj. Takie dziewuchy, które inspirują. Bo siła jest kobietą.

Tupeciary to kolejna na rynku pozycja, która zaspokaja mój głód czytelniczy w tym temacie. Książka jest komiksem z prostą kreską, ale napisana z humorem. Przyciąga wzrok cudowną okładką. Przedstawia nam 15 silnych kobiet. O kilku na pewno słyszeliście, a o kilku się dowiecie ciekawych rzeczy. 

Komiks porusza trudne tematy - jak walka kobiet o miejsce w przestrzeni publicznej, o społeczne równouprawnienie.  Ale mówi także o możliwości realizacji marzeń, stawianiu sobie celów i byciu sobą.

Bardzo dobry komiks, nie tylko dla dorosłych odbiorców. Lekka forma powoduje, że także młodsze pokolenie będzie zachwycone treścią. Czekam z utęsknieniem na kolejne tomy.

Kłopot z kobietami - Jacky Fleming

My kobiety mamy słabe ręce, nogi też nie lepsze.  Słabo myślimy, zresztą jak już zaczniemy to zawsze spowodujemy jakieś kłopoty. Brak nam "owłosienia geniusza" - czytaj brody. Lepiej w ogóle nie otwierać ust. Stworzono nas byśmy siedziały w domu, możemy szydełkować. Temu jeszcze jesteśmy w stanie podołać. 

Brzmi strasznie? Tak, niesprawiedliwie i podle, ale tak przez wieki oceniali nas mężczyźni. I o tym jest też książka Kłopot z kobietami. Autorka w dość malutkiej publikacji, za to pełnej rysunków przybliża nam spojrzenie mężczyzn na świat kobiet. Obraz jest przepełniony "mądrymi" myślami mężczyzn, dość znanych - powiedzmy sobie szczerze, to są postacie, które tworzy historię, które były przyczynkiem do zmian dziejących się w świecie. I okazuje się, że jednak i "owłosieni geniusze" mogą się mylić.

Książka jest zabawna. Śmiejemy się często, ale przez łzy gdy uświadomimy sobie, że tak wyglądała rzeczywistość. I to my kobiety musiałyśmy złamać te stereotypy, wierzenia i pokazać, że potrafimy, wiemy, i umiemy. Zresztą nadal musimy to robić. 

 

Persepolis - Marjane Satrapi

Autorka, a zarazem główna bohaterka zabiera nas w swój świat dwóch reżimów: szacha i rewolucji islamskiej. Poznajemy Marjane jako sześciolatkę, która chce zostać prorokinią, towarzyszymy jej w czasie zmian w szkolnictwie oraz nakazu noszenia chust, wyjazdu do Wiednia i powrotu do kraju.
Historia Iranu i jego mieszkańców przedstawiona jest oczami dziewczynki, nastolatki, młodej kobiety. To także historia o dorastaniu, która ukazuje nam różnice między Wschodem a Zachodem. Główna bohaterka próbuje odnaleźć własne miejsce w świecie, szuka także normalności w zmieniającym się kraju. Celne obserwacje okraszone są czarno-białymi obrazkami, pełno tu humoru, ironii, ale także nostalgii, tęsknoty, buntu i sprzeciwu wobec narzuconego religijnego reżimu.
Dzięki tym wszystkim składnikom dostajemy książkę uniwersalną, wciąż aktualną i prawdziwą.

[Recenzja ukazała się w "Gazecie Wyborczej" w dn. 28.07.2017]